| ying's profile--•(-•O.o°• l l Y i n G ...BlogLists |  Tools  Help |
|
--•(-•O.o°• l l Y i n G 1 l l •°o.O•-)•--...ความรักเปรียบเหมือนหอสมุดที่มีหนังสือมากมาย แต่คงมีไม่กี่เล่มที่เราอยากอ่าน และคงมีไม่กี่เล่มที่เราเปิดอ่าน แล้วจะมีสักกี่เล่มที่เราชอบอ่าน... June 24 Love U guysขอบคุณเพื่อนๆทุกคนมากๆนะที่อุตส่าห์เสียสละเวลามาถ่ายรูปกัน เปนปลื้มๆ
 แป้ง เมย์ อาร์นี่ ฟ้า อิก บั้ด เบิร์ด โน๊ต ปราง อั้ม แจ้ ฉุย แป๊กกี้(แต่ดันสวนกัน ไว้วันจริงนะๆ) ไวภพ(สำหรับของขวัญ แต่ไม่มาซะงั้น)
และก็น้องๆทั้งหลาย ไม่ว่าจะเปนน้ำมน บีม อาร์ต ท้อป เต้ย ก้อง คิตตี้ ฯลฯ
และก็พี่ๆที่ยังไม่ลืมกัน ไม่ว่าจะเปนพี่นัน พี่เบียร์ พี่กิ๊ฟ พี่เอ็กซ์ พี่พีท พี่อิ้ง&พี่แจ็ค(อันนี้รู้ว่าพี่อยากมา แต่มาไม่ได้) พี่นน พี่รุ้ง
และก็เพื่อนๆทุกคนทั้งคณะเดียวกัน และก็เพื่อนๆคณะอื่นด้วย และอีกมากมาย
และที่สำคัญที่สุดขอบคุณป๊ากะแม่ พี่เอ พี่บี และก็ชายสอง
ขาดไม่ได้น้องTanja และน้าทีปด้วยนะค่ะ
ขอบคุณตากล้อง กกที่ถ่ายให้ชั้นออกมาสวยได้ ฮ่าๆๆ
ขอบคุณช่างแต่งหน้าทำผม
ขอบคุณทุกๆคนจริงๆนะ
(แค่มาถ่ายรูปกับชั้นก็ดีใจมากแล้ว ยังมีของขวัญกันมาทุกคนเรย ซึ้งๆ)
และสำหรับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆที่ติดธุระ ก็ไม่เปนรายนะวันจริงยังมี อิอิ
ขอบคุณที่ทำให้วันนี้เป็นวันดีๆ
เธอ...เธอทั้งนั้นที่ทำ ให้ช่วงชีวิตของฉันน่าจดจำ จนฉันได้เจอเธอ
ขอบคุณสวงสวรรค์ ให้เราได้เจอะกัน ขอบคุณคนๆ นั้น ที่ทำให้ฉันได้พบเธอ ขอบคุณทุกเรื่องราว ต้นเหตุที่ในวันนี้ฉันนั้นได้เจอ...เธอ...
แล้วไม่ต้องไล่ฉันไปมีแฟนอีกนะ(เบื่อคำพูดพวกนี้แล้ว ป่าวหรอกที่จริงหาไม่ได้ 55+)
แค่มีพวกแกเปนเพื่อนก็มีความสุขมากแล้วว่ะ
June 12 In depth"ข้างนอกหัวเราะ ข้างในร้องไห้"
คงจะบอกความรู้สึกเราตอนนี้ได้ดีที่สุด
จะให้ร้องไห้ออกมาต่อหน้าคนอื่นก็ทำไม่ได้ เพราะไม่ใช่นิสัยเรา
แต่ที่เห็นเรายิ้มสร้างเสียงหัวเราะให้คนอื่น ก็เพราะไม่อยากให้สิ่งแวดล้อมรอบตัวเรามันเงียบ
จนมันอาจทำให้น้ำตาเราไหลออกมา ซึ่งมันก็เหมือนเป็นการหลอกตัวเองเรารู้
แต่จะให้เราทำเช่นไร?
แรงกดดัน(ตัวเอง)ทำไมมันมากเช่นนี้
>มันคือสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเองใช่มั้ย<
ทำไมรู้สึกว่า กูแย่ กูเศร้า กูfail กูdown กู...อีกมากมาย
"โอกาส" คำนี้มันช่างหายากนัก
มันหาได้จากที่ไหน? บอกเราที
มีคนบอกเราว่าอย่าคิดมากนะ อย่าฆ่าตัวตายล่ะ
เราไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่ มันก็เป็นแค่ความรู้สึกในตอนนี้
ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป มันก็จะผ่านไปเช่นกัน
เราคงต้องหาคำตอบมันต่อไป
แต่เราก็รู้ว่าไม่มีคำตอบใดที่ถูกที่สุด หรือว่าผิดที่สุด มีแต่ดีมากดีน้อย
และเราคงจะเลือกคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับเรา
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือ "ขอแค่โอกาส"
June 03 ว่างวันนี้ว่าง ว่าง ว่าง ว่าง ว่าง ว่าง ว่าง
เพราะว่าอาจานไม่ว่าง เรยนัดเรียนไปเมื่อวันเสาที่ผ่านมา(สบายเรยเราวันนี้ ^^)
แต่เมื่อวันเสาจานก้อเอาสะคุ้มอ่ะ เล่นเรียนตั้งแต่เช้าจนเยนเรย
เรียนเรื่องเดิมเรย และก้ออาจานคนเดิมด้วย จานจำได้ด้วยอ่ะ ดีจายๆ สงสัยจะไปสายบ่อยจานเรยจำหน้าได้ --"
ตอนเช้าก้อยังฟิตอยู่ จดสะเยอะเรย(แปลกใจล่ะสิ) นิวหญิงๆ ฮ่าๆๆๆ
แต่พอตกบ่ายอ่ะดิ จะกลายเปนคนเดิมแระ ง่วงได้อีกอ่ะ
แต่จำคำเพื่อนๆได้ว่า "แกอย่าหลับน้ำลายยืดนะเว้ย อายเค้า"
โอเค เพื่อนจะทำตาม เรยได้แต่นั่งผงกแล้วผงกอีก เล่นเอาคอเคลดกานเรยทีเดียว
แต่เราว่านอนผงกกับน้ำลายยืดก้อไม่ต่างกานอ่ะ(อุบาดเหมือนกาน) สู้นอนไปเรยดีกว่าเนอะ
พอตกเยนก้อกะจะดูคอนเสิดวันไซน์เดย์ต่อ แต่ไม่มีเพื่อน
เรยโทเรียกเพื่อนนิ่มมาดูเปนเพื่อน ทำให้นิ่มอดทีเชิ้ดแฟตเรยอ่ะ ทั้งที่ที่เพื่อนนิ่มอยู่หน้างานแล้วนะ(เลวอีกแล้วกรู)
แต่หนุกดีนะ เล่นแต่เพลงโดนๆ แต่ละเพลงแบบเพลงประจำชาดทั้งนั้นเรยอ่ะ ชอบ
แล้วก้อเจอรุ่นน้องและก้อเพื่อนๆเยอะแยะเรย หลังจากไม่ได้เจอครายมานาน
เมื่อวานเปิดเทอมวันแรกแระ มีเรียนบ่ายแต่ดันไปเที่ยง
เพราะนัดกะเพื่อนป่านและก้อนิ่มไว้จะไปกินสเตกสามย่านกาน เพื่อนป่านบอกว่าต้องคอนดอนบลูด้วยนะ
จัดไปอย่าให้เสีย แต่ดันใส่กระโปรงเอวสูงไปอีก รัดเอวสะ แต่ก้อไม่สามารถทำอารายกับการกินของดิฉันได้
หมดเกลี้ยง กระโปรงแทบแตก ฮ่าๆๆๆ
กินเสดก้อขึ้นเรียน แต่ดันไม่เหนอาจาน เหนแต่พี่นา
เรยหันไปถามคนข้างๆว่า วันนี้ไม่มีเรียนหรอค่ะ ค่ะไม่มีเรียน อ้าว แล้วจะมาทำไมเนี่ย?
แต่พี่เค้าจะเลือกประธานกับเลขาอ่ะ ประธานเอาผู้ชาย เลขาขอเปนผู้หญิง(ในใจยังคิด มาทำไมๆๆๆ)
มีคนเสนอชื่อผู้ชายสามคน หญิงสองคน(ไม่มีเรา รอดๆ)
แต่มันไม่จบแค่นั้นไง ไม่เอาพี่ขอเสนอชื่อน้องเสื้อชมพูนี้ด้วย ซวยแล้วไง
ไม่น่าใส่เสื้อสีชมพู(แป๊ด)ตัวนี้มาเรย แต่ก้อช่างเหอะ คงไม่มีครายเลือกอยู่แล้ว เพราะไม่รู้จักครายทั้งนั้น ไม่ได้ไปรับน้องหน้ะ
ทำตัวเหมือนตอนเปนปีหนึ่งเรย ไม่เข้าร่วมกิจกรรมอารายทั้งสิ้น (อย่ามายุ่งกะกู)
ตอนลงคะแนน ผู้ชายนี่เอกฉันท์อย่างแรง คนแรกรับไปเตมๆเรยอ่ะ
ส่วนผู้หญิงคนแรกก้อได้ตั้ง40คะแนน คนที่สองได้ยี่สิบกว่า ส่วนดิฉันได้สิบมั้ง(ดีจายๆ รอดแล้วๆ)
แต่สวรรค์ก้อไม่เคยจะเข้าข้างกันเรย ไม่เอาๆ พี่จะเอาน้องคนนี้ อ้าวเวรแล้วไงกรู งานเข้าๆ
แล้วจะเลือกทำไมเนี่ย ไม่เข้าใจ อุส่าทำตัวไม่เปนที่รู้จักกับครายแล้วนะ ยังจะโดนอีก
สงสัยพี่เค้าจะติดใจอารายในตัวช้านนักหนาเนี่ย ยังไม่ทันไปฮาใส่เรยนะ
แต่กัวเพื่อนคนอื่นจะหมั่นไส้ว่ะ ทำไงดีๆ
ไม่น่าแต่งตัวอย่างนั้นไปเรย แต่ทางที่ดีเมื่อวานไม่น่าไปเรียนเรยเนอะ เอิ๊ก
เจอรุ่นน้องมีแต่คนทักว่าจะไปเดินแบบหรอเจ้(พิกวอคนะ ฮ่าๆๆๆ) ดีนะที่เมื่อวานเจอคนรู้จักน้อย(หรอ?)
อย่างนั้นอายนะนั่น ไม่น่าแต่งอย่างงั้นออกจากบ้านเรย(ตอนแต่งอ่ะไม่คิด) เพื่อนนิ่มบอกว่าเทอไปเปนดีไซเนอสิ(ไม่ทันแระ)
เออแล้วปีนี้สาขาเรามีกฎการแต่งกายออกมาใหม่ด้วยอ่ะ
ถ้าแต่งกายไม่สุภาพหักครั้งละ5แต้ม ครบ50แต้มพักหนึ่งการศึกษา ครบ100พ้นสภาพนิสิต(จะโหดไปไหนค่ะ)
เอาแล้วไงกู แล้วจะใส่รายไปเรียนว่ะ แต่งสวยได้วันเดียวเรย(สวยแล้ว) เด๋ววันหลังจะไปแบบป้าแระ
~เศร้า~
May 26 นิสิตใหม่เมื่อเสาร์ที่ผ่านมาไปปฐมนิเทดมาแระ จะเปนนิสิตใหม่เตมตัวแล้วนะ อิอิ
แล้ววันนั้นก้อเปนวันรับน้องก้าวใหม่ด้วยอ่ะ แต่ละคนนี่เดกกานมาเชียว
ส่วนดิฉันก้อแก่ขั้นmaxเรยทีเดียว ยังกะไปเปนผู้ปกครอง
คนมองกานตรึมเรย ตอนแรกก้อนึกว่าตัวเองสวย(ก้อกล้าคิดเนอะ) ที่ไหนได้ เค้าคงคิดว่าป้าๆมาผิดงานป่าว
--"
ก้อดันวันเดียวกานทำไมล่ะ เช๊อะ!!!
ตอนเข้าประตูก้อง่ายๆ ไม่มีปันหาเรย เพราะว่าเดกวิดยาด้วยกาน จำหน้ากานได้ โชคดีเจรงๆ
แต่มานไม่ดีก้อตรงที่ตกหลุมข้างหน้าอุโมงค์ต่อหน้าคนรู้จักเช่นกานเนี่ยดิ(ได้อย่างก้อต้องเสียอย่าง) เล่นเอาอายเรยทีเดียว(แต่ก้อเริ่มจะชินแระ)
แต่เราคงไม่อายเท่าคุนนิ่มเนื่องจากสะดุดตำแหน่งเดียวกานเรย แต่เทอเปนผู้หญิงเรียบร้อยไง เรยลงไปนั่งกับพื้นเรย (สมกับเปนเพื่อนกานเจรงๆ)
ไปปฐมนิเทดมีแต่เดกศิลปากรกะเดกประสานมิตร และที่สำคันมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นเรยอ่ะ เศร้า (ขนาดน้านน)
ผู้ชายนี่หายากนัก ตอนปอตรีก้อมีอยู่กานห้าคนจากสามสิบกว่าคน ต่อโทก้อมีแค่นิดๆสิบจากเจดสิบกว่าคน ไม่ได้มีแรงบันดาลใจในการเรียนเรย ฮ่าๆๆๆๆ
รุ่นพี่บอกว่าจะไปรับน้องสัปดานี้แระ และก้อถามอยู่ได้ว่าน้องจะไปรับน้องมั้ยคับ หลายรอบเจรง ก้อบอกว่าไม่ไปไง
 (โหดเจรงผู้หญิงคนนี้)มีอาจานมากล่าวต้อนรับเลกๆน้อยๆ แล้วก้อบอกว่าหลักสูตรเราสองปี แต่ส่วนใหญ่ก้อไม่จบสองปีหรอก สี่ปีก้อมีนะ
อ้าวเวรแล้วไง อาจานเคอะคือหนูขอบิดามารดาหนูมาเรียนแค่สองปีอ่ะค่ะ (คิดในใจ)
แล้วจะได้ไปเรียนภาษาที่มีอันน้อยนิดให้แข็งแรงต่อ ถ้าเกินเด๋วหนูไม่ได้ไปเรียนต่อนะเค๊อะ แงๆๆๆๆ
กลับมาหนูจะมาเปน working womanค่ะ(เพ้อเจ้อที่สุดผู้หญิงคนนี้)
พอเสดแล้วก้อลงมาหาเพื่อนนิ่ม โทรหาก้อไม่รับ เดินไปเดินมาเจอผู้หญิงคนหนึ่งนั่งจ้องจะกินเดกอยู่
โดยที่ไม่มีความรู้สึกเรยว่ามีคนโทเข้า เหอ เพื่อนช้าน
พอเสดก้อรีบออกจากมหาลัยไปโรงแรมรามาการ์เดนต่อเรยอ่ะ ไปช่วยงานเลี้ยงลูกค้าของบริษัทกิ๋ม
ไปถึงก้อกินเรย ก้อไม่ได้หิวอารายหรอกนะ แค่อยาก ถึงไม่น่าเรยอ้วนแบบนี้เรย หือๆๆๆๆ
แล้วก้อช่วยเค้าลงทะเบียน แล้วก้อแว้บไปเล่นเกมตามบูทต่างๆแระ
มีบูทนึงเปนแบบว่าที่มีไฟขึ้นแล้วก้อทุบตามไฟอ่ะ แบบที่เราเคยเล่นที่งานแฟตกะไอโบมาน
โบกูอยากจะบอกว่ากูทำลายสถิติเรยนะ 30วิ กูทุบไป53ครั้งอ่ะ เก่งป่ะล่ะ เค้าแทบจะให้ถ้วยรางวัลกูอยู่แระ(เวอร์) อยากจะเอากลับบ้านด้วยจัง ชอบ
ก้อเล่นไปเล่นมาช่วยงานเค้าบ้าง(แต่หนักไปทางเล่นสะมากกว่า) จนตกเยน กิ๋มไล่ไปแต่งหน้าเปลี่ยนชุดแระ
ชุดอ่ะพอไหว แต่ก้อแดงเรยทีเดียว แต่แต่งหน้าเนี่ยดิ เพราะดูช่างที่จ้างมาคนนี้แบบแต่งได้เข้มสุดๆอ่ะ
ผลก้อออกมาตามคาดเรย ส่องกระจกทียังกะโดนผีหลอก เค้าคงเข้าใจผิดคิดว่าเราจะไปเล่นงิ้ว อุบาดที่สุดอ่ะ แต่งเองยังจะดีกว่า
เชดแล้วเชดอีกก้อยังเข้มอยู่เรยอ่ะ ของเค้าดีเจรง แต่ไม่ดีจะดีกว่านะ
แถมดันมากันคิ้วให้อีก บางเฉียบยิ่งกว่าผ้า...อีก แต่ก้อยังดีนะที่ไม่โก่งโค้งเหมือนสะพานพระรามแปด มิฉะนั้นดิฉันต้องร้องไห้แน่ๆ
แต่แปลกแหะพอขึ้นไปต้อนรับลูกค้าต่อ มีลูกของลูกค้าคนหนึ่งสูง ขาว ตี๋ (ถ้าใส่แว่นนี่สเปกเรยนะ
) แต่เค้าก้อน่ารักดีนะ อิอิมาขอเบอเรย แต่ก้อไม่ได้ให้(อีกตามเคย) พลาดอย่างแรง(เว่อไป ฮ่าๆๆๆ) สงสัยหน้ากากที่ใส่อยู่จะช่วยเราได้เจรงๆ กร๊ากกกก
แล้วตอนดึกมีคอนเสิดกอต จักพันแระ ลูกค้ารีเควสมาจะเอาคนเดิม ปีที่แล้วก้อคนนี้
ค่าจ้างโคดจะแพงอ่ะ เหนกิ๋มบอกว่า จองล่วงหน้าสามปี ค่าจ้างสามแสน (บ้าไปแล้ววววว)
แต่ดูไปดูมาก้อคุ้มเนอะ ขนาดไม่ได้ชอบฟังลูกทุ่งนะเนี่ย(สร้างภาพๆ)
หล่อดีๆ ขนาดแก่แล้วนะ เค้ายังเด้งอยู่เรย แถมเปนผู้ชายอีก ดูแลตัวเองดีโคดอ่ะ อิดฉาๆ
วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า เด๋วพุ่งนี้มาอัพใหม่ พุ่งนี้ดิฉันจะเปนนิสิตใหม่เตมตัวแล้วนะค่ะ
รหัส51ล่ะ เดกใหม่ๆ ฮ่าๆๆๆ
เปนวัยรุ่นมันเหนื่อย
 ตื่นมาตอนวันอาทิดรู้สึกเจบขาและแขนมาก เพิ่งมาหาคำตอบได้ว่า
สงสัยจะเปนเพราะใส่ส้น(นิ้วกว่าๆ ก้อสูงสำหรับเรา) ส่วนแขนก้อน่าจะมาจากเพราะเอาไปกระทบกับโต๊ะอย่างแรง ทั้งๆที่มันก้ออยู่เฉยๆของมาน
เออนิ่มที่เราให้แกดูอ่ะ จากเขียวเปนเส้นตอนนี้มานม่วงมากเรยอ่ะ น่าเกียดมากๆๆ May 19 สุขล้ำเมื่อวานเป็นวันที่มีความสุขมากๆๆๆ = สุขล้ำ
 เมื่อวานสุขวันนี้เรยสุขด้วย เกี่ยวมั้ยอ่ะ เกี่ยวสิๆ
(ความสุขอยู่ติดตัวเราเสมอ ^^)
เมื่อวานไปช้อปกับคุนแป้งมา(อีกแล้ว)ได้ของมาเยอะแยะมากมาย
เออแป้งที่แกบอกช้านว่าแกแฮปปี้มาก ช้านก้ออยากจะบอกแกว่าช้านก้อแฮปปี้มาก(กว่า)เช่นกาน ขอบคุนนะเทอ
สาเหตุที่ไปช้อปเพราะอยากได้กระโปรงใส่ไปปฐมนิเทดวันที่ 24นี้อ่ะ (แล้วมานวันตรงกานกับก้าวใหม่ จะเข้ามหาลัยได้ป่าวเนี่ย)
แต่ที่ได้กลับมาคือ เสื้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ และก้อกระเป๋า แสดงว่าเราผิดวัตถุประสงค์ช่ายมั้ยอ่ะ แป้ว!! - -"
แล้วจะเอากระโปรงที่ไหนใส่ไปล่ะเนี่ย กรำแล้วงัย
ใส่กระโปรงยีนได้มั้ย? (นี่คุนค่ะมานมิสุภาพค่ะ ปิ้ววว) เพราะมีหลายตัวมาก
แอบซื้อตอนที่ฮอร์โมนเพศหญิงพุ่งปรี๊ดแระ แต่ก้อไม่เคยจะได้ใส่ เพราะมานหวิวหน้ะ ฮ่าๆๆ
แต่คุนแป้งไปเพราะอยากได้กางเกง ก้อเกือบจะไม่ได้ตามวัตถุประสงค์เหมือนกานแล้ว แต่สุดท้ายก้อไม่นอกลู่นอกทาง(เหมือนเรา)
โห ก้ออยากจะซื้อนะ แต่แบบมานแก่ได้อีกอ่ะ หน้าเรามานก้อใจร้อนไปอยู่แล้ว (หน้าแก่)
คือถ้าซื้อไปใส่นี่แบบ ป้าค่ะ มาทำอารายที่มหาลัยแห่งนี้ค่ะ กร๊ากกก ไม่เอานะ
เออแล้วเปิดเทอมเพื่อนๆที่บอกกานมากมายว่าจะมาดูดิฉันใส่กระโปรงก้อมิต้องนะค่ะ
มานมิช่ายสวนสัตว์ ไม่ต้องมาส่อง แต่ก้อคล้ายๆอยู่เนอะ นั่นคือคอกหมู เฮ้ยใช้คอกไม่ได้ดิ เพราะมีตัวเดียว (เล่นเองเรยงัย)
พูดถึงเรื่องนี้แล้วก้ออยากผอมขึ้นมาทันที เพราะตอนลองชุดครุยใส่แล้วกลมดีเจรง เอวก้อสู้งสูง พุงก้อกลมๆ(ก้อบอกแล้วว่ายังไม่มีกำหนดคลอด)
เออแป้งช้านชอบเสื้อสีเหลือง(มากถึงมากที่สุด)ตัวนั้นว่ะ โดนมาก หนูชอบคัลเลอร์ฟูลค่ะ (หรอ O_o)
เดินไปเดินมามีคนทัก พี่หญิงค่ะหวัดดีค่ะ หันกลับไปดู
อ้าวน้องนก หวัดดีจ้า พร้อมกับโดนัทอยู่เตมปาก แล้วแบบว่าวันนั้นไม่อยากเจอครายเรย
เพราะแต่งตัวได้แบบเจ๊มาก เสื้อยืดสีขาวคอกว้างๆ กับเสื้อกล้ามสีดำข้างใน และก้อกางเกงขาสั้น มัดจุก กระเป๋าสะพายข้าง
คือแบบว่า เจ๊สั่งลุย!!!
ยังไม่จบแค่นั้น พี่หญิงนี่แม่นกค่ะ สวัสดีค่ะ พร้อมยกมือไหว้
(แต่อยากจะยกมือไหว้อย่างเดียว เพราะหนมยังเตมปากอยู่เรย แต่เกรงจายคุนแม่ เหอๆ)
แกๆวันหลังก่อนไปช้อปไปร้องเกะก่อนได้มั้ย อยากแหกปาก
<ความเปนเพื่อนถึงจะไม่เจอกานมานานแค่ไหน เมื่อเรากลับมาเจอกานอีกที ยังไงเราก้อยังเปนเพื่อนกาน ความรู้สึกดีๆมานยังเหมือนเดิม
ถึงแม้ว่าเราจะไปพบเจอเพื่อนใหม่ๆตามกาลเวลา แต่จะเพื่อนใหม่เพื่อนเก่า มันก้อคือเพื่อนเนอะ แค่เราเจอกานก่อนหรือหลังเท่านั้นเอง
แกก้อรู้นิสัยช้านดีว่าช้านเปนคำที่ไม่ถาม ช้านรอฟังเมื่อเทออยากจะเล่าให้ช้านฟัง เพราะถ้าช้านถามเทออาจไม่สบายใจที่จะตอบ ช้านเรยรอเทอพูดก่อน
แต่สำหรับช้าน ช้านเปนคนที่รอเทอถาม ช้านถึงจะพูด ช้านดีใจที่แกพูดและระบายให้ช้านฟังนะ
ทำไมมานช่างกลับกานยังงี้ว่ะ แต่เราก้อเข้าใจกันและกัน แค่นี้มานก้อโอเคแล้วเนอะ>
เปลี่ยนเรื่องๆ หลายวันก่อนคุยกะคนๆหนึ่ง มีประโยคสนทนาดังนี้
P:แต่งงานเมื่อราย
Y:ครายแต่ง (ในใจ=งง ครายจะแต่งงานหรอ)
P:แกอ่ะเรียนโทจบแต่งเรยป่าว
Y:แต่งกับครายว่ะ (ในใจ=วันนี้มานถามแปลกๆ)
P:เอางี้ชีวิตนี้แกคิดจะมีแฟนป่าว
Y:แฟนยังไม่มีเรย แล้วจะแต่งกับครายว่ะ
P:ไม่มีหรือว่าไม่เอาเค้า Y:ไม่มีเจรงๆชีวิตนี้เงียบกริมเรย
P:แล้วแกคิดจะแต่งตอนอายุเท่าราย
Y:ไม่รู้ว่ะ 32มั้ง (ในใจ=มานยังจะถามต่อ)
P:โห แต่งช้า เด๋วลูกก้อเอ๋อหรอก
Y:แม่ช้านยังมีช้านตอนสี่สิบเรย เออถึงไม่น่า ช้านเรยเอ๋อนิดๆ P:นั่นไง บอกแล้ว
Y:เลวที่สุด
เออวันนี้คุนPเค้ามาแปลก ถามอารายแปลกๆ คิดยังไงถึงถาม อารมไหนว่ะเนี่ย ตั้งตัวไม่ถูก เพราะไม่เคยคิดเรื่องนี้เจรงๆว่ะ
เพิ่งจะ21 ถ้าคิดก้อไวไปล่ะ แหมแต่เล่นๆก้อยังไม่เคยคิดเรยว่ะ แปลกมั้ย ไม่แปลกหรอกเนอะ แล้วคุนล่ะเคยคิดรึยัง?
มาถึงเรื่องถัดไป เรื่องนี้อยากพูดมาก เว่อไปมั้ยเนี่ย แหะๆ
วันก่อน(หลายวันแระ) เจอเดกผู้หญิงคนหนึ่งทำของตก ไอเราเรยเข้าไปช่วยน้องเกบ
พอเกบเสด น้องหันมาบอกว่า ขอบคุนมากนะค่ะ พร้อมกับยกมือไหว้
ไอเราได้แต่ตอบว่า ไม่เปนรายค่ะ และก้อยิ้มให้ด้วยความเตมใจ
(ในใจคิด ถึงกับไหว้เรยหรอ บวกกับความรู้สึกดีๆ)
เรื่องนี้ทำให้เรานึกอารายออกว่า
ถ้าคุนเจอเหตุการณ์หนึ่งที่มีคนรอความช่วยเหลืออยู่
แล้วคุนก้อได้ช่วยเค้า ทั้งๆที่ไม่ได้อยากช่วย แต่สถานการณ์มันบังคับให้คุนทำ
แต่สิ่งที่คุนได้กลับมาคือคำว่าขอบคุน พร้อมกับรอยยิ้ม และมิตรภาพ
มานทำให้เราคิดได้ว่า คำว่าขอบคุนสามารถเปลี่ยนความคิดและนิสัยของคนคนหนึ่งได้เรยนะ
เพราะมานจะทำให้เค้าคนนั้นรู้สึกดีในการได้ช่วยคนอื่นถึงแม้มานจะเปนแค่เรื่องเลกๆน้อยๆก้อตาม
การเปลี่ยนนิสัยคนในครั้งนี้เกิดจากคำว่า"ขอบคุณ"เพียงคำเดียวเองนะ คิดดูสิ
เพราะฉะนั้นแล้ว จงอย่าลืมพูดคำว่าขอบคุนกับคนที่มีน้ำใจกับคุนนะ
มานเปนคำที่พูดไม่ยาก แต่คนส่วนหย่ายลืมที่จะพูดมาน ว่ามั้ย
แล้วสังคมนี้ก้อจะน่าอยู่ขึ้นเยอะ (แต่ต้องเริ่มจากตัวเราก่อนนะ อย่าลืมๆ)
เออแล้วก้ออีกเหตุการณ์หนึ่ง เจอกับตัวเองเรย
วันนั้นสะดุดหกล้ม แบบว่าล้มเรยนะ (ยัง ยังไม่เลิกนิสัยซุ่มซ่ามอีก
 )แล้วมีผู้ชายคนหนึ่งมาช่วยแบบแทบจะอุ้มขึ้นมาเรยหน่ะ ทั้งๆที่เราก้อมีเพื่อนมาพยุงอยู่แล้วนะ
น้ำใจเค้าช่างงามมาก ซึ้งสุดๆ(บวกกับอายสุดๆเช่นกาน ห้าห้าห้า) ไม่ได้เว่อๆ เราทึ้งและอึ้งในน้ำใจเค้าเจรงๆ
แต่พอเราลุกขึ้นมา ก้อพูดได้แค่ว่า ขอบคุนค่ะ ทั้งๆที่อยากจะบอกมากกว่าคำนี้ แต่ก้อคงไม่มีคำไหนดีกว่านี้แล้ว
แล้วเราก้อหันไปมองหน้าเค้าอีกที และหันไปบอกเพื่อนว่า ชอบเค้าจัง
 ไม่ได้ชอบแบบนั้นนะ แต่รู้สึกดีกับผู้ชายคนนี้มากๆ แถมยังบอกเพื่อนอีกด้วยว่า เค้าหล่อเนอะ
เหนมั้ยล่ะว่า การความดีทำให้คุนดูดีขึ้นอีก 20% เจรงๆนะ ไม่เชื่อลองดู อิอิ
อย่าลืมทำความดีนะ!!!
ปล1. 18พค.(เมื่อวานนี้) วันเกิดพี่บอลScrubbของเราแระ สุขสันต์วันเกิดค่ะ อิอิ
 ปล2. 19พค.(วันนี้) วันวิสาขะ อย่าลืมไปเวียนเทียนกานนะทุกคน แต่ตอนนี้เรารอป๋ากะแม่อยู่อ่ะ ไม่รู้จะได้ไปป่าวเนี่ย อยากไปๆๆ
ปล3. 20พค.(พรุ่งนี้) วันเกิดโบอ่ะ ขอแฮปล่วงหน้าเรยนะ มีความสุขมากๆนะเมิง
 |
|||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to your network
|
|
%e2%80%a2--+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
